Βαθμολογία: 7,5/10
Είδος: Αστυνομικό θρίλερ
Story: Η ερευνήτρια Μία Κρούγκερ έχει αποσυρθεί στο ειδυλλιακό νορβηγικό νησί Χίτρα, αποφασισμένη να εγκαταλείψει την αστυνομία, καθώς η Μονάδα Εξιχνίασης Ανθρωποκτονιών, που οργάνωσε και διηύθυνε με αποτελεσματικότητα ο Χόλγκερ Μουνκ, είναι υπό διάλυση. Όμως η επίσκεψη της εντεκάχρονης Σοφίας στο ησυχαστήριό της, που της ζητά να ανακαλύψει τι συνέβη στον φίλο της Γιουνάταν, ο οποίος εξαφανίστηκε πριν από τρία χρόνια, ξυπνά στη Μία το ενδιαφέρον για την ανεξιχνίαστη υπόθεση. Και απευθύνεται στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και τον μοναδικό αστυνομικό του, Λούκα Έρικσεν, για να μάθει περισσότερα. Στο μεταξύ, περίεργα πράγματα συμβαίνουν στο νησί. Πάνω στο ξύλινο τέμπλο της εκκλησίας, δωρεά της πάμπλουτης οικογένειας Πριτζ, ο νέος εφημέριος βρίσκει κρεμασμένα τρία κοράκια που τους έχουν βγάλει τα μάτια, ενώ ύποπτα πηγαινέλα πλοίων παρατηρούνται στη θαλάσσια περιοχή. Όταν μια δεκαεξάχρονη κοπέλα βρίσκεται άγρια δολοφονημένη μέσα σε ένα παλιό σκάφος, με το όνομα του Γιουνάταν γραμμένο με αίμα σε μια κούπα δίπλα της, η Μία αποφασίζει να καλέσει τον Χόλγκερ Μουνκ για να δουλέψουν και πάλι μαζί.(dioptra.gr)
Σχόλιο: Πρόκειται για το 5ο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστές τον Χόλγκερ και την Μουνκ και μπορεί να μην φτάνει το επίπεδο των 3 πρώτων βιβλίων, είναι όμως καλύτερο από το prequel 'Σκοτεινό χιόνι'! Όσον αφορά την αστυνομική υπόθεση, έχουμε απ'την μια την εξαφάνιση ενός παιδιού πριν από τρία χρόνια και στο σήμερα την δολοφονία μιας μικρής κοπέλας και οι ήρωες μας προσπαθούν να βρουν τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα σε αυτές τις δυο υποθέσεις! Όλο το βάρος του βιβλίου πέφτει σε αυτές τις νέες υποθέσεις και έχουμε να κάνουμε με πολλούς υπόπτους και άπλετο μυστήριο που κρατάει το ενδιαφέρον και οδηγεί σε αρκετές ανατροπές μέχρι και στην τελευταία σελίδα ενώ δεν λείπουν και αρκετές δόσεις σασπένς! Δεν μπορώ να πω πως έπαθα σοκ από τις αποκαλύψεις αλλά η τελική ανατροπή μου άρεσε πολύ! Όσον αφορά τις προσωπικές ιστορίες των βασικών χαρακτήρων, δυστυχώς εδώ είναι σχεδόν ανύπαρκτες και είναι κάτι που δεν μου άρεσε μιας και θα ήθελα να δω τους χαρακτήρες να εξελίσσονται ενώ δεν με τρέλανε και το γεγονός πως δεν είναι παρούσα στην έρευνα η υπόλοιπη ομάδα αστυνόμων που γνωρίσαμε στα προηγούμενα βιβλία! Ως προς τον τρόπο γραφής, και πάλι έχουμε να κάνουμε με ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο το οποίο εστιάζει στη δράση και την αγωνία και όχι στις πολλές περιγραφές και λεπτομέρειες ωστόσο οι κοφτοί διάλογοι αυτή τη φορά κάπως με ξένισαν! Γενικά λοιπόν είναι ένα διασκεδαστικό και γρήγορο βιβλίο μυστηρίου που δεν έχει να δώσει όμως κάτι το πραγματικά δυνατό!
